Eerder heb ik al eens gezegd dat volgens mij kunst overal aanwezig is. Dat wil niet zeggen dat álle creatieve uitingen op deze wereld ‘kunst’ zijn. Er is veel kaf tussen het koren. Om dat te kunnen uitleggen heb ik 3 A-viertjes nodig en daar heeft u het geduld niet voor. Dus sla ik het maar even plat met de samenvatting dat kunst iets van oorspronkelijkheid moet hebben en iets van kwetsbaarheid.
Ik ben een ervaringsdeskundige, want in mijn leven heb ik zelf veel rommel gemaakt en incidenteel ook ‘kunst’. Kunst werd het wanneer het uit mijzelf kwam en niet vanuit uit de drijfveer om maar ‘kunstenaar’ te zijn. Lastig, want toen ik jonger was wilde ik dat juist wél graag en dat was een rem op mijn creativiteit. Gelukkig; toen mijn ego met de jaren begon te krimpen en mijn puberale dromen naar roem verdwenen begon ik warempel steeds vaker ‘kunst’ te maken.
Maar ja: wat is daarvan dan de definitie? Het laffe (maar ook leuke) is dat de beoordeling aan jezélf is. En ik ben zo eigenwijs te denken dat ik wel kijk op heb. Ik heb een redelijke neus voor goede (oorspronkelijke) kunst en ook een scherp oog voor wannabe-producten.
Oorspronkelijk en kwetsbaar. Ik probeer dat te zijn, bijvoorbeeld door te vertellen dat ik graag met van alles tegelijk bezig ben; schilderen, tekenen, muziek maken, video. Dat roept de verdenking op van dilettantisme. Want, zoveel tegelijk doen; dat moet wel rotzooi opleveren. Ik doe het tóch, omdat het uit mezelf komt.
En om dat een plekje te geven heb ik enkele jaren geleden de Oxel Galerie opgericht. Hier kun je mij dus tegenkomen, maar ook mijn alter ego’s. Figuren die me helpen om mijn onvervulde dromen te leven. Curator Ulrich Oxel en kunstenaars als kelvinfahrenheit, Maurice Aft en King Deer.
Kwetsbaar voelt het ook om mijn doodles te delen. Dat zijn agenda’s, waar ik bijna vanuit het onderbewuste jarenlang in heb zitten krassen. Een heerlijke uitlaatklep.
De illustratie bij dit artikel is een agenda van rond 2012. Ik las toen het boek ‘Liefde in tijden van cholera’ en dat inspireerde mij. Vooral om dat het een wanhopig liefdesverhaal is. Wie goed kijkt zal op de achtergrond al mijn krabbels zien, die toen belangrijk voor mij waren. Je herkent misschien woorden, zelfs namen; het is een haarfijne inkijk in mijn keuken. Oorspronkelijk en kwetsbaar. Voilà; kunst!